„Baltic Way — Bałtycka Droga”, znana również jako „Łańcuch Wolności”, to niezwykły przykład ludzkiej solidarności w walce o wolność i niepodległość, przeprowadzonej w formie pokojowej demonstracji. 23 sierpnia 1989 r. około dwóch milionów ludzi z Litwy, Łotwy i Estonii połączyło się, tworząc ponad 600-kilometrowy, nieprzerwany ludzki łańcuch, który rozciągał się od Tallinna, przez Rygę, aż do Wilna. W 2009 r. ten wyjątkowy akt jedności został wpisany na listę UNESCO „Pamięć Świata”, co zapewniło mu trwałe miejsce w historii.
23 sierpnia 1939 roku podpisano tajną umowę Ribbentrop-Mołotow, na mocy której hitlerowskie Niemcy i ZSRR dokonały podziału Europy na własne strefy wpływów. Litwa, Łotwa i Estonia zostały wówczas zaanektowane i włączone w poczet republik składowych Związku Radzieckiego. Rozpoczęła się okres okupacji dla tych krajów, jednak ZSRR twardo zaprzeczał o istnieniu paktu i twierdził, że państwa bałtyckie przystąpiły do Związku Radzieckiego z woli własnych obywateli.
W 50. rocznicę paktu Ribbentrop-Mołotow (23.08.1989r.), mieszkańcy trzech państw bałtyckich pokazali swoją determinację w dążeniu do ujawienia prawdy przez radziecką wierchuszkę. Domagali się uznania tajnych protokołów paktu i przywrócenia niepodległości ich krajom.
W tym celu sierpniowy wieczór stał się niemym świadkiem tej niesamowitej akcji pokojowej ze stanowczym przekazem dla władz ZSRR. Dwa miliony osób chwyciło się za ręce, tworząc nieprzerwany łańcuch z Tallinna przez Rygę do Wilna. Organizatorami tego wydarzenia byli: estoński Rahvarinne, łotewski Front Ludowy Łotwy i litewski Sajūdis.
HtmlCodeSmartwatche dla każdego
Zobacz także cele KGB w Tallinnie i przeczytaj cele KGB w Tallinnie – są mroczne!
W wyniku „Bałtyckiej Drogi”, Związek Radziecki uznał istnienie paktu Ribbentrop-Mołotow i uznał go za nieważny. Był to jeden z najważniejszych kroków do odzyskania niepodległości państw bałtyckich, a także stał się impulsem dla dążeń wolnościowych w innych częściach świata.
Rok 1991 przyniósł Litwie, Łotwie i Estonii wymarzoną wolność i na nowo stały się niepodległymi i suwerennymi krajami. Dziś na ulicach ich miast widać bardzo mocną solidarność z walczącą Ukrainą. W wielu miejscach powiewają flagi państwowe oraz ukraińskie, przecież nikt lepiej od nich nie zna życia pod jarzmem radzieckiego okupanta.
