Uzbekistan to wspaniała kraina położona na Jedwabnym Szlaku. Pełna kolorów, misternych mozaik, monumentalnych i niesamowitych budowli oraz symfonii zapachów przypraw i herbat dostarcza niezapomnianych wrażeń z podróży przez tę legendarną krainę.
Historia tego regionu jest ściśle spleciona z losami wielkich przywódców. To tutaj swoje ślady zostawili Aleksander Wielki, który wprowadził kulturę hellenistyczną, Czyngis-chan, który swoimi najazdami zmienił bieg historii, oraz Timur Wielki, który uczynił z Samarkandy stolicę potężnego imperium i architektoniczną perełkę.
Jednakże nie wszyscy liderzy mieli pozytywny wpływ na Uzbekistan. Do tej listy należy dodać także Nikitę Chruszczowa, I sekretarza KC KPZR w latach 1953–1964. Choć jego rządy nie wiążą się z budowaniem, to właśnie on zapoczątkował katastrofę ekologiczną Morza Aralskiego, które dziś jest zaledwie kałużą w swojej dawnej wielkości. Przekierowanie rzek, które je zasilały, w celu nawadniania gigantycznych pól bawełny, doprowadziło do jednej z największych tragedii ekologicznych w historii, co stanowi bolesny kontrast dla bogatej spuścizny tego regionu.
Czy jesteście gotowi na podróż po fascynujących miejscach Uzbekistanu? Jeśli tak, usiądźcie wygodnie i ruszamy w drogę po największych skarbach tego uroczego kraju oraz poznajmy pełnych życzliwości mieszkańców.
Podróż rozpoczynamy od stolicy kraju, Taszkientu, do którego przylecieliśmy samolotem ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Po zwiedzeniu niezwykłego metra ruszyliśmy pociągiem wzdłuż Jedwabnego Szlaku, do jego perły Samarkandy.
Uwaga akcja dokarmiania bezdomnych zwierzaków w podróży:
Samarkanda
Samarkanda to trzecie co do wielkości miasto Uzbekistanu. Dawniej Samarkanda była sercem Jedwabnego Szlaku. Dziś to wielka aglomeracja miejska, skrywająca wiele wspaniałych zabytków, będących świadectwem jej dawnej potęgi i artystycznego kunsztu mistrzów architektury. Liczne medresy to świadectwo jej intelektualnej potęgi wiedzy oraz nauki.
Samarkanda
Tuż po wyjściu z dworca przyglądamy się okolicznej motoryzacji. To także podróż przez jej dzieje na przestrzeni kilku ostatnich dekad. Od radzieckich maszyn, przez marki daewoo i chevroletta, po najnowsze pojazdy pochodzące z Chin. Na drogach widoczna jest cała plejada tych aut.
Radziecka Łada i Daewoo Tico
Radziecki Moskwicz
Chevrolety, u nas produkowane pod nazwą Daewoo Nexia
Zamawiając herbatę, podano nam ją w tradycyjnych czarkach zwanych pialami — to niewielkie, proste miseczki bez ucha, charakterystyczne dla tego regionu. Warto zachować ostrożność przy ich chwytaniu, bo jeśli napar jest zbyt gorący, łatwo się oparzyć. Do herbaty otrzymaliśmy także niewielki, lokalny chlebek — świeży, aromatyczny, idealny do przegryzienia między łykami.
Tradycyjne czarki zwane pialami
Sercem Samarkandy jest bez wątpienia Plac Registan, miejsce wybitne architektonicznie, w którym gra kolorów przeplata się z misternie wykonanymi mozaikami. Wokół placu zbudowano trzy potężne medresy, w których kształcili się głównie mężczyźni (rzadziej kobiety), którzy zdobywali wszechstronne wykształcenie z zakresu nauk islamskich. Absolwenci po wieloletniej nauce zostawali imamami, sędziami lub urzędnikami państwowymi. Oprócz Koranu i hadisów uczniowie mieli wiedzę w obszarze logiki, matematyki, astronomii i literatury.
Samarkanda – plac Registan
Plac Registan
Plac Registan został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Samarkanda – medresy na placu Registan
Obok zabudowań Registanu znajduje się park z alejkami, drzewami i punktami gastro. Piękne dekoracje z kwiatów dopełniają piękna zabytkowych budowlom i umilają czas spacerowiczom.
Samarkanda – misterne mozaiki na medresach na placu Regista
Turkusowe kopuły to znak charakterystyczny dla zabytkowych budowli Uzbekistanu.
Samarkanda
Na panie czekają królewskie wręcz szaty, w które można się przebrać i wziąć udział w profesjonalnej sesji zdjęciowej! Można się wówczas poczuć jak prawdziwa „chatan”!
Plac Registan – fotosesja w pięknych sukniach na tle medres
Medresy na placu Registan
Wśród wspaniałych budowli na placu Registan znajdują się trzy medresy, wzniesione w różnych okresach historycznych. Dziś sprawiają wrażenie, jakby spoglądały na siebie nawzajem, prowadząc cichą architektoniczną rozmowę.
- Medresa Uług Bega (XV wiek), najstarsza z trzech, została zbudowana przez wnuka Timura, wybitnego astronoma. Była to nie tylko szkoła teologiczna, ale także jeden z najważniejszych ośrodków nauki.
- Medresa Sher-Dor (XVII wiek) zachwyca fasadą z wizerunkami tygrysów (lub lwów) niosących słońce, co jest niezwykle rzadkie w sztuce islamskiej.
- Medresa Tilla-K